Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Στα παιδιά μου




Λέξεις,
όμορφες/χυδαίες/θρασύτατες/καθημερινές λέξεις
Πώς μπορείτε και βιαιοπραγείτε εναντίον μου;

Λέξεις,
υπήρξατε στήριγμα, μαζί χτίσαμε πηγάδια, ήμασταν σύντροφοι
Γιατί με απομυζάτε;
Γιατί με αφήνετε να γδαρθώ;

"Βοήθεια" φωνάζω
κι εσείς κοροϊδεύετε τη μούρη μου
Γιατί, λέξεις;

Πώς έσφαλα;
Ασέλγησα πάνω σας; 
Σας βεβήλωσα; Σας στέρησα την ελευθερία;
Τι; Τι; Τι;

Γιατί δε μ' αφήνετε να ξαναενωθώ με τη μήτρα μου;
Τι έγινε;
Άλλαξα;

Σας άλλαξα;

Τι; Τι; Τι; Τι; Τι; Τι; Τι;

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

κάτι που ήθελα καιρό να πω




Αισθάνομαι το φεγγάρι. Το κοιτάω απ' το παράθυρό μου και κάποιος άλλος το ρουφά απ' τον κήπο του. Κι είναι μεγάλο, κίτρινο, στρογγυλό.
Αφήνω πάνω του ψιχουλάκια, κι ο κάποιος τα μαζεύει.
Είναι ο πληροφοριοδότης. Ο διαβιβαστής. Το φεγγάρι είναι ο ταχυδρόμος. Είναι όλα τα "εγώ" που παράτησα και τα ξαναβρήκα αναλλοίωτα.
Είναι ο κάποιος που δεν μύρισε ακόμη το σώμα μου.
Είναι κάθε πήδημα που δε λαχτάρησα ακόμα.

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

δώστε μου έρωτα




Το κορίτσι μού έμαθε πώς να με ερωτεύονται
Μυήθηκα
Γνώρισα τις λέξεις
Έσμπρωξα το φόβο
Ζβούρισα γύρω μου τρεις φορές
κι αντίκρισα την άνοιξη.

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

πίσω μπρος



τότε που ξεψύχησε ένα σώμα λίγο παραδίπλα,
τότε ήμουν η παράξενη κοπέλα.
ο χειμώνας με έβρισκε με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι.
κάθε κυριακή. "πού 'σαι θανάση" έπαιζε. σιγομουρμούριζα.
τις έπαψα τις ταβέρνες, το κρασί.
κάποια πράγματα -σαν τη φωνή του- δε συνηθίζονται.